W 2006 roku obchodzona była 100.rocznica oddania do użytku jednej z najbardziej okazałych wież widokowych, jakie przetrwały do naszych czasów w Sudetach i na całym Dolnym  Śląsku. 
W XIX stuleciu Wielką Sową zaczęły się interesować nowo powstałe w tym czasie towarzystwa turystyczne po obu stronach masywu sowiogórskiego.  Pierwsza zbudowana tu drewniana konstrukcja istniała w latach 1886 - 1904. Po jej rozbiórce powstał  plan wzniesienia nowej, także drewnianej. Ostatecznie stało się inaczej. Prezes dzierżoniowskiego Towarzystwa Sowiogórskiego - Richard Tamm  przeforsował ideę budowy trwałej,  kamienno-żelbetowej wieży.
Prace przy jej wznoszeniu rozpoczęły się w połowie 1905 roku. Uroczyste otwarcie, które odbyło się 24 maja 1906 roku, zgromadziło zaś tłumy ludzi. Wśród zaproszonych gości było wielu przedstawicieli władz i towarzystw turystycznych z Dzierżoniowa, Pieszyc, Świdnicy, Kłodzka i Wałbrzycha. Całą uroczystość uświetniła walimska kapela strażacka. Odbył się również występ męskiego chóru. Nowo powstałemu obiektowi nadano wówczas imię O. von Bismarcka. W pierwszym roku  funkcjonowania  wieżę odwiedziła rekordowa liczba gości. Sprzedano wtedy ponad 21 tysięcy kart wstępu.  Na tarasie widokowym podziwiano wspaniałe panoramy, a orientacji w przestrzeni pomagały mosiężne tablice z informacjami. W samej wieży znajdowało się popiersie patrona, a w 1910 roku w górnej hali wmurowano tablicę poświęconą zmarłemu w górach na atak serca inicjatorowi jej budowy - R. Tammowi. Po II wojnie światowej wieży nadano imię W. Sikorskiego, W latach 60. opiekę nad wieżą przejęty został przez Przedsiębiorstwo Usług Turystycznych "Śnieżnik". Prowadzony był tu bufet, funkcjonowało także kilka miejsc noclegowych. W I połowie lat 70. obiekt przejął Powiatowy Ośrodek Sportu, Turystyki i Wypoczynku w Nowej Rudzie. W następnej dekadzie wieży nadano imię polskiego turysty i krajoznawcy M. Orłowicza, a administrował ją dzierżoniowski OSiR. Niestety, nierestaurowana wieża ulegała stopniowemu niszczeniu, choć na przełomie lat 80. i 90. XX wieku pojawiły się jakieś rusztowania zwiastujące remont. Do poważniejszych prac jednak nie doszło, a sam obiekt nie miał "szczęścia" do kolejnych dzierżawców. W 1999 roku funkcjonujące w powiecie dzierżoniowskim Stowarzyszenie Wielka Sowa wykonało ekspertyzę dotyczącą stanu konstrukcji. Okazało się, iż wieża będąca jednym z symboli terenu jest stabilna, gruntownego odnowienia wymagała natomiast jej elewacja. Prace remontowe przeprowadzono po kilkuletniej kampanii medialnej i zlotach turystycznych propagujących tą ideę w latach 2004-2006, a głównym inwestorem była gmina Pieszyce.